لاله های سرخ

سیمای منافقان در کلام امیر المومنین علی علیه السلام:

بندگان خدا، شما را به تقواى الهى سفارش مى کنم، و از اهل نفاق مى ترسانم، چرا که آنان گمراه و گمراه کننده اند و دچار لغزش و لغزاننده اند. رنگ به رنگ مى شوند، و به حالات گوناگون ظاهر مى گردند، به هر وسیله کوبنده اى براى گمراه کردن شما متوسل مى شوند، و در هر کمینگاهى کمین مى گیرند.

قلوبشان فاسد و ظاهرشان پاک مى نماید. براى فریب مردم به دور از دیده حرکت مى کنند و چون روباه در میان جنگل انبوه از درخت مى جهند. وصفشان به ظاهر دواى درد، و گفتارشان شفاست،امّا عملشان دردى است بى دوا.

بر راحت مردمان حسد مى برند، بر گرفتارى دیگران مى افزایندو امیدواران را نومید مى کنند. اینان را به هر راهى افتاده اى و در هر دلى شفیعى و در هر غم و اندوهى اشکى است. مدح و ثناى یکدیگر را به هم وام دهند، و پاداش آن را متوقعند.

در سؤال اصرار ورزند، و به وقت سرزنش پرده درى کنند و اگر در قضیه اى حَکَم قرار گیرند اسراف در ستم نمایند. برابر هر حقّى باطلى، و براى هر راستى کژى اى و براى هر زنده اى قاتلى و براى هر درى کلیدى، و براى هر شبى چراغى آماده کرده اند.

با اظهار بى رغبتى [یأس] زمینه ساز طمع خود هستند تا بازارشان را به پا دارند و متاع هاى کاسد به ظاهر نفیس خود را رواج دهند.

باطل مى گویند ولى حق جلوه مى دهند و بد وصف مى کنند و زیبا مى نمایانند. راه سخت و تنگ باطل را آسان جلوه مى دهند و از راه حق بر این پایه که راهى سخت و تنگ است مى ترسانند.

اینان یاران شیطان و زبانه هاى آتشند، «آنان حزب شیطانند، و بدانید حزب شیطان زیــان کــارانــنــد».

نهج البلاغه / خطبه ۱۸۵