دلبسته راز دل توفانی خویشم
چون زلف شکن در شکن یار
در پیچ و خم غصه پنهانی خویشم
از بخت بدم نیست دگر سوز و گدازی
من سردتر از بخت زمستانی خویشم
عمریست که در بندم و زندانی خویشم
تاريخ : یکشنبه 29 آبان 1390 | 00:36 | نویسنده : lale-haye-sorkh |
ارسال نظر(0)
.: Weblog Themes By Pichak :.
